علی میگویم

علی می گویم و شادم ز هر اندوه آزادم

خرابم از سبوی او که من آباد آبادم

عجب نام دلارایی چه معجون گوارایی

که شیرین می کند کام دل مانند فرهادم

شرابی خواهم و جامی من از این ساقی نامی

که می سازد خلیلانه شبیه کعبه بنیادم

که داد این نام را یادم نمی دانم نمی دانم

فقط می دانم از روزی که هستم هست در یادم

عجب حالی عجب شوری نصیبم می کند نامش

سرشته حق به نام او گلم را وقت ایجادم

اگر ای منکران کوهید اگر طوفان،علی گویان

میان کوه فریادم به طوفان سرو آزادم

چه گوید انس و جن وقتیکه جبرائیل می گوید

علی بوده است استادم علی بود است استادم

علیرضا نجفی تیر 1402